زمینه مطالعه: ایجاد موتاسیون در جایگاه اختصاصی می تواند یکی از روش های کارآمد جهت بررسی ویژگی و خواص تنظیمی ژن های گوناگون باشد. ﺑﺮوﺳﻠﻮز از ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎریهای ﻋﻔﻮﻧﯽ ﻣﺸﺘﺮک ﺑﯿﻦ اﻧﺴﺎن و دام اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮﺑﻪ بروز ﺿﺮرهای اﻗﺘﺼﺎدی ﻓﺮاواﻧﻰﻣﻰ ﺷﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻋﻮاﻣﻞ پاتوژن و اﯾﻤﻨﯽ زا در جنس ﺑﺮوﺳﻼﺑﻪ ﻋﻨﻮان راهگشای ﺟﻬﺖ ﮐﻨﺘﺮل اﯾﻦ ﻣﻌﻀﻞ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.هدف: با توجه به اهمیت جهش هدفدار در شناسایی ساختار ژنوم و وجود روش های متعدد جهت دست یابی به این هدف، روش Overlap extension PCR به عنوان یک تکنیک اصلاح شده جهت حذف و جایگزینی ژن هدف معرفی می شود.روش کار: جهت انجام این تحقیق، با انجام دو مرحله PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی، قطعات بالادست و پایین دست ژن هدف از ژنوم باکتری و کاست مقاومت آنتی بیوتیکی از پلاسمید pET28(+)a، تکثیر یافته و به یکدیگر اتصال یافتند. قطعه حاصله با استفاده از آنزیم های محدودالاثر که توالی آنها در انتهای 5’ پرایمرهای خارجی قرار داده شده است، در جایگاه اختصاصی از پلاسمید pBluescriptIISK(-) همسانه سازی شده و پس از حصول اطمینان از عدم ایجاد جهش خودبخودی در حین مراحل PCR، با استفاده از روش الکتروپوریشن به داخل ژنوم بروسلا آبورتوس انتقال یافت.نتایج: همسانه سازی محصول PCR اتصالی که بدون بروز تغییر در توالی نوکلئوتیدی حاصل شده بود، داخل پلاسمید pBluescriptIISK(-) انجام شد و پس از انتقال الکتریکی پلاسمید به ژنوم بروسلا آبورتوس، طی عمل ریکامبینیشن باعث جهش در ژن مورد نظر گردید.نتیجه گیری نهایی: نتایج این مطالعه نشان می دهد که Overlap extension PCR یک تکنیک بهینه و اصلاح شده به منظور ایجاد جهش در ساختار ژنوم باکتری بوده و به راحتی می تواند در خانواده بروسلا استفاده گردد.

از آنجا که لترال سفالتومتری یکی از بخشهای تفکیک ناپذیر در تشخیص و بررسی روند درمان ارتودنسی می باشد از دیرباز روشها و فن آوریهای مختلفی جهت ثبت و آنالیز سفالومتری ابداع شده است. یکی از روشها  در ثبت سفالومتری، تکنیک (NHP) Natural Head Position  می باشد. هدف از این تحقیق مقایسه بین این روش و شرایطی است که در آن سرنسبت به این حالت به مقدار کم چرخش پیدا کرده است (به سمت بالا و پایین در حدود پنج درجه) و اینکه میزان تغییرات و مقدار خطای نتایج بدست آمده در متغیرهای سفالومتری و بافت نرم و نازوفارنکس چگونه می باشد. در این تحقیق از بیست نفر دانشجوی داوطلب دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که هیچ یک آنومالی فکی دندانی و رشدی تکاملی نداشتند کمک گرفته شد. این افراد در دو گروه ده نفری قرار گرفتند و از هر دو گروه یک سفالومتری در حالت NHP و از گروه اول سفالومتری دیگری با چرخش سربه سمت بالا (extension) با اختلاف پنج درجه نسبت به حالت NHP و ازحالت دوم سفالومتری، با چرخش سربه سمت پایین (Flexion) با اختلاف پنج درجه نسبت به حالت NHP انجام گرفت. پس از Tracing و پردازش اطلاعات حاصل 36 متغیر سفالومتری مورد بررسی قرار گرفت که بعد از محاسبات آماری که متغیر از این تعداد در دو حالت extension و Flexion مجموعاً تغییر پیدا کرده بود که از این تعداد دو متغییر بین دو حالت فوق الذکر مشترک بود. نتایج بدست آمده به طور خلاصه نشان دهنده تغییر سفالومتری ها در مقایسه با سفالومتری هایی بود که در حالت NHP گرفته نشده اند، ولی در عین حال 27 متغیر از ثبات لازم برای نتیجه گیری و آنالیز برخوردار بودند.  توصیه می شود علی رغم عدم تغییر 27 متغیر مورد بررسی در این تحقیق به جهت داشتن یک روش استاندارد، ثبت سفالومتری در حالت NHP به صورت یک روش روزمره به مراکز و تنکسین های رادیولوژی آموخته شود تاکمترین اشتباهات در تفسیر و نتایج آنالیزهای سفالومتری بوجود آید، گرچه ممکن است خود روش NHP دارای نواقصی باشد اما تا پیدا کردن روش قابل قبول دیگر، این روش توصیه می شود. نتیجه دیگر این که در حال حاضر برای تشخیص و طرح درمان می توان از سفالومتریی که در NHP گرفته نشده ولی دارای تغییرات مختصر چرخشی سر می باشند استفاده کرد. 

در رهیافت های جدید ترویج کشاورزی، نقش مروجان دولتی و محلی در انتقال دانش و فناوری از ایستگاه های تحقیقاتی به کشاورزان بسیار حایز اهمیت است. این نقش به ویژه در رهیافت هایی نظیر رهیافت ترویج مشارکتی آشکار می شود که در آنجا مروج باید علاوه بر نقش های معمول به تسهیلگری نیز بپردازد. با توجه به اهمیت مشارکت مروجان در فعالیت های نوین ترویج، این تحقیق با هدف اساسی تحلیل زمینه های مشارکت مروجان دولتی و محلی در فعالیت های ترویجی به اجرا درآمد. روش انجام این تحقیق پیمایشی و از نوع توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری این تحقیق را مروجان دولتی (N=7000) و مروجان محلی (N=7100) تشکیل دادند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای گروه مروجان دولتی و محلی به ترتیب 125 و 140 نفر برآورد شد. در این تحقیق از روش نمونه گیری چند مرحله ای مشتمل بر نمونه گیری خوشه ای و تصادفی ساده استفاده شد. برای جمع آوری اطلاعات میدانی از پرسشنامه استفاده گردید و روایی محتوای پرسشنامه با کسب نظرات متخصصان و اساتید ترویج و آموزش کشاورزی مورد بررسی قرار گرفت. ضریب اعتبار پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS برای بخش های مختلف پرسشنامه بیش از 0.75 به دست آمد. نتایج تحلیل عاملی این تحقیق نشان داد عواملی چون آموزش انفرادی و گروهی به کشاورزان، زمینه یابی و آماده سازی فرصت های آموزشی، توزیع نهاده های کشاورزی و فعالیت های وابسته و تولید و توزیع مواد آموزشی - ترویجی حدود 64 درصد کل فعالیت های مروجان دولتی و عواملی چون زمینه یابی، آماده سازی و گسترش فرصت های آموزشی، توزیع نهاده های کشاورزی و فعالیت های وابسته، رابطه بین مراکز تحقیقاتی و نهادهای اجرایی با کشاورزان و ارتباط با پیشروان روستا حدود 70 درصد کل فعالیت هایی که مروجان محلی در آن مشارکت و فعالیت دارند را مشخص می کند.

این تحقیق به منظور شناخت دیدگاه متخصصان و کارشناسان ترویج کشاورزی در زمینه خصوصی سازی و ترویج در کشور انجام گرفته است. ولی به علت قابل دسترس نبودن کلیه کارشناسان در کشور، تنها مدیران و کارشناسان شاغل در معاونت ترویج دو وزارتخانه جهاد سازندگی و کشاورزی و استادان و محققان این رشته در کشور به عنوان جمعیت آماری منظور شد که کل جمعیت 403 نفر گردید. لذا پس از مشورت با کارشناسان رشته آمار 120 نفر (30 درصد) از جمعیت آماری به طور کاملا تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند که در سه گروه (هر گروه 40 نفر) مورد مطالعه قرار گرفتند. مواردی که طی این مطالعه به بررسی آنها پرداخته شد عبارتند از: بررسی دیدگاه پاسخ دهندگان در خصوص میزان موفقیت ترویج دولتی و علل عدم موفقیت آن، امکان استفاده از بخش خصوصی در اجرای برنامه های ترویجی، راه کارهای موجود در زمینه تشویق بخش خصوصی برای مشارکت در ترویج، اثرات مثبت خصوصی سازی ترویج کشاورزی، موانع مشارکت بخش خصوصی، رهیافت های قابل اجرا برای خصوصی سازی ترویج کشاورزی، روش های قابل اجرا در تعدیل هزینه های ترویج، که کلیه نتایج به دست آمده از تحقیق به شرح زیر است: کاهش دخالت دولت و تضمین سود و سرمایه بخش خصوصی می تواند مهمترین راه کار موجود در زمینه اجرای سیاست خصوصی سازی ترویج باشد. کاهش هزینه های دولت مهمترین اثر مثبت خصوصی سازی ترویج در کشور است. خرد بودن اراضی و بالا بودن جمعیت کشاورزان خرده پا از موانع مهم مشارکت بخش خصوصی در کشور محسوب می شود. رهیافت سازمان های ترویج کنترل شده بوسیله کشاورزان، مفیدترین رهیافت قابل اجرا در کشور است. انجام ترویج توسط بخش خصوصی مشابه پروژه های مختلف واگذار شده از سوی دولت به بخش خصوصی، از جمله مهمترین روش تعدیل هزینه های ترویج دولتی است.

تخصصی شدن ترویج (بویژه کارشناسان و مروجان) محور فرآیندهای تخصصی شدن ترویج است. در این زمینه، مروج و یا کارشناس ترویج در یک حیطه موضوعی کشاورزی که صاحب تخصص هستند، به فعالیت می پردازند. با مشخص شدن حیطه های تخصص کاری سازمان های ترویج در قالب ترویج تخصصی، ضمن بهبود کارایی ساختاری سازمان ترویج در نتیجه توجه به اصل تخصص کاری، عاملین تخصصی شده ترویج از تبحر بالایی در حیطه تخصصی مربوطه برخوردار شده، بهتر به مخاطبان خویش خدمت می کنند و در نتیجه حجم کاری نامطلوب و ناکامی مزمن سازمان های ترویج عمومی کاهش می یابد. هدف اصلی این مطالعه پژوهش و تعیین نقطه نظرات کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج در ایران است. در این مطالعه از روش تحقیق علی- ارتباطی استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی کارشناسان ترویج شاغل در سطح ستادی وزارت جهاد کشاورزی (136 نفر) می باشد و روش سرشماری برای گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه مطابق با هدف مطالعه به کار گرفته شده است. از طریق مرور ادبیات تحقیق و بر پایه هدف تحقیق پرسشنامه ای مشتمل بر هفت قسمت مجزا تهیه شد. روایی پرسشنامه از سوی کارشناسان و اساتید ترویج مورد تایید قرار گرفته و ضریب آلفای کرونباخ به منظور تعیین پایایی قسمت های مختلف پرسشنامه بین 0.74 تا 0.82 محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحت ویندوز صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که دیدگاه کلی کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج بسیار مساعد است و روابط معنی داری بین دیدگاه کارشناسان ترویج نسبت به تخصصی شدن ترویج و برخی از ویژگی های شغلی، سازمانی (معاونت محل خدمت، تخصص موضوعی، حیطه کاری مورد علاقه، و برخورداری از شغل فرعی) و نیز بین دیدگاه آنها و برخی از ویژگی های فردی (رشته تحصیلی، سابقه خدمت، شرکت در دوره های آموزشی، انتشار نشریات ترویجی، رضایت شغلی، رضایت از آموزش ضمن خدمت) وجود دارد. همچنین کارشناسان ترویج برخی عوامل مهم پیش برنده و ملزومات تخصصی شدن ترویج در ایران را رتبه بندی و اولویت نمودند.

این مقاله با هدف اعتبار سنجی برخی شاخص های اصلی امکانات و فعالیت های آموزشی- ترویجی و استفاده از آنها به منظور رتبه بندی استان ها از نظر فعالیت های آموزشی و ترویجی انجام شد. در مرحله اول با بررسی منابع تعداد 137 شاخص آموزشی- ترویجی، در هفت زمینه )شاخص های مربوط به عاملین ترویج، شاخص های زیر ساختی ترویج، شاخص های مربوط به فعالیتهای آموزشی ترویجی، شاخصهای سازمان و مدیریت ترویج، شاخص های آموزش انبوهی رسانه ای، شاخص های ارتباط ترویجی و شاخص های اعتبارات ترویجی( تدوین و با روش پیمایشی، توسط 180 کارشناس ترویج در شش استان کشور داوری شد. در مرحله دوم، داده های مربوط به 133 شاخص از طریق معاونت ترویج و نظام بهره برداری وزارت جهاد کشاورزی گردآوری و با بهره گیری از روش تحلیل مولفه های اصلی، شاخص ترکیبی هر یک از محورهای هفت گانه فوق محاسبه و استانها از این نظر رتبه بندی شدند. نتایج نشان داد که کلیه شاخص ها )به جز چهار شاخص( از نظر داوران برای برنامه ریزی و ارزشیابی فعالیت های آموزشی- ترویجی مناسب می باشند. همچنین شاخص ترکیبی نهایی محاسبه شده برای استان های کشور نشان داد که استان همدان در رتبه نخست و استان قزوین در پایین ترین رتبه نسبت به سایر استان ها قرار دارد.

مقاله حاضر با پرداختن به مراحل شکل گیری افکار لایب نیتس در مورد امتداد و مکان، و ارتباط آن دو با هم، نشان می دهد که لایب نیتس چگونه با نفی جوهریت امتداد، نیرو را اصل اشیا و امتداد می داند. ضمن آنکه بر این اساس، او از ثنویت دکارتی و کانتی خارج می شود و اصل اشیا را روحانی می داند. لایب نیتس امتداد، ماده، و مکان را سطح پدیداری، و واقعیتی اشتقاقی می انگارد؛ در نتیجه، از اینکه جهان را از هر دو سو ـ درون و برون ـ نامتناهی بداند ابایی ندارد، بنابراین اتم و خلا را منکر می شود و اصل اشیا را نقاطی متافیزیکی می شمارد که «مناد» نام دارند، دارای حیات و ادراک اند، و به اطراف احاطه برونی دارند. وی بدین ترتیب، اتصال را توضیح می دهد.